навярбоўвацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў навярбоўвацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	навярбо́ўвацца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я навярбо́ўваюся мы навярбо́ўваемся ты навярбо́ўваешся вы навярбо́ўваецеся ён, яна, яно навярбо́ўваецца яны навярбо́ўваюцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. навярбо́ўвалася м. навярбо́ўваўся н. навярбо́ўвалася мн. навярбо́ўваліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты навярбо́ўвайся вы навярбо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	навярбо́ўваючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуй: злых на прывязі трымаюць.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

naviarboŭvacca — беларуская лацінка

Слова навярбоўвацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: