гепарын

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гепарын
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гепары́н мн. гепары́ны
Родны каго? чаго?	гепары́ну мн. гепары́наў
Давальны каму? чаму?	гепары́ну мн. гепары́нам
Вінавальны каго? што?	гепары́н мн. гепары́ны
Творны кім? чым?	гепары́нам мн. гепары́намі
Месны у кім? у чым?	гепары́не мн. гепары́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пры пустой галаве — і смех пусты.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

hieparyn — беларуская лацінка

Слова гепарын (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: