наменаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў наменаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	наменава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я намяну́ю мы намяну́ем ты намяну́еш вы намяну́еце ён, яна, яно намяну́е яны намяну́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. наменава́ла м. наменава́ў н. наменава́ла мн. наменава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты намяну́й вы намяну́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	наменава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не чыні другому таго, што табе не міла.

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

namienavać — беларуская лацінка

Слова наменаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: