STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

намудрыць, -ру, -рыш, -рыць; закончанае трыванне
размоўнае слова Тое, што і намудраваць. — Вось паглядзі, што мы тут намудрылі, — як бы сарамліва заўважыў .. [Платон Галавач], паказваючы на шырокі разгорнуты ліст паперы на стале. ← Мікола Хведаровіч. Выгнуліся гэтыя два дрэўцы, утварылі арку, а тады ўжо чаго толькі не намудрылі на гэтай арцы снег з марозам! ← Аляксей Кулакоўскі.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

намудрыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў намудрыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	намудры́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я намудру́ мы намудры́м ты намудры́ш вы намудрыце́ ён, яна, яно намудры́ць яны намудра́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. намудры́ла м. намудры́ў н. намудры́ла мн. намудры́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты намудры́ вы намудры́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	намудры́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

namudryć — беларуская лацінка

Слова намудрыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: