наплюгавіць

гэта

— рабіць каго-небудзь плюгавым

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў наплюгавіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	наплюга́віць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я наплюга́ўлю мы наплюга́вім ты наплюга́віш вы наплюга́віце ён, яна, яно наплюга́віць яны наплюга́вяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. наплюга́віла м. наплюга́віў н. наплюга́віла мн. наплюга́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты наплюга́ў вы наплюга́ўце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	наплюга́віўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

napliuhavić — беларуская лацінка

Слова наплюгавіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: