напракуднічаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў напракуднічаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	напраку́днічаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я напраку́днічаю мы напраку́днічаем ты напраку́днічаеш вы напраку́днічаеце ён, яна, яно напраку́днічае яны напраку́днічаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. напраку́днічала м. напраку́днічаў н. напраку́днічала мн. напраку́днічалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты напраку́днічай вы напраку́днічайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	напраку́днічаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцаная шапка вушэй не грэе.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

naprakudničać — беларуская лацінка

Слова напракуднічаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: