насморгаць

гэта

— нарваць, нашморгаць чаго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў насморгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	насмо́ргаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я насмо́ргаю мы насмо́ргаем ты насмо́ргаеш вы насмо́ргаеце ён, яна, яно насмо́ргае яны насмо́ргаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. насмо́ргала м. насмо́ргаў н. насмо́ргала мн. насмо́ргалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты насмо́ргай вы насмо́ргайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	насмо́ргаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.

nasmorhać — беларуская лацінка

Слова насморгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: