Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 наставіць, -стаўлю, -ставіш, -ставіць; закончанае трыванне
  1. чаго. Паставіць у значнай колькасці. Дома маці паставіла на стол, што толькі мела. ← Алесь Якімовіч. Стагоў сёлета калгас .. наставіў шмат: была добрая трава. ← Іван Пташнікаў. // Пабудаваць значную колькасць чаго-н. Замест жа хібарак, панылых цямніц, Паставім прыгожых святліц. ← Якуб Колас.
  2. што. Накіраваць на каго-, што-н., у бок каго-, чаго-н.; нацэліць. Салдат наставіў на.. [маладога чалавека] аўтамат. ← Кузьма Чорны. Начальнік паліцыі падышоў і наставіў пісталет упрытык да грудзей. ← Іван Новікаў.
  3. што. Выставіць наперад; выцягнуць. Зося паставіла рукі і адступалася назад. ← Кандрат Крапіва.
  4. што. Накіраваць на каго-, што-н. (позірк, вочы і пад.). Шляхціц наставіў на пана спалоханыя вочы. ← Змітрок Бядуля.
  5. што. Падняць, зрабіць стаячым (каўнер). Люба схавала сшытак, паставіла каўнер у кажушку і развіталася. ← Рыгор Мурашка. [Аўсееў] наставіў каўнер і нерашуча ступіў у змрок ночы. ← Васіль Быкаў. // Падняць, натапырыць насцярожана (вушы, шэрсць і пад.). Конь ірвануў сані ў бок ад Панаса, наставіў палахліва вушы і пабег шпарчэй. ← Платон Галавач. Хіб наставіў звер калматы. ← Васіль Вітка.
  6. што. размоўнае слова Паставіць грэцца (пра самавар). [Марына Паўлаўна:] — Я паставіла самавар — зараз будзе гатоў. ← Міхась Зарэцкі.
  7. чаго. размоўнае слова Пабоямі нарабіць (сінякоў, гузакоў). Наставіць сінякоў. ▪ За выпасы нямала вялося гарачых спрэчак паміж ніўскімі і нізоўскімі начлежнікамі, нямала паставілі адзін аднаму гузакоў. ← Мікола Ткачоў.
  8. што. Павесіць, надзеўшы на што-н.; навесіць. Шэмет моўчкі падышоў да варот і пачаў спрабаваць наставіць вароты на крук. ← Мікола Лобан.
  •••
  Акуляры наставіць каму — падмануць каго-н., паказаўшы што-н. у значна лепшым выглядзе, чым ёсць на самай справе.
  Наставіць (натапырыць) вушы — пачаць прыслухоўвацца.
  Наставіць (навесці) на дарогу — навучыць чаму-н., дапамагчы ўладкавацца ў жыцці.
  Наставіць (навесці) на розум — даць разумную параду, навучыць чаму-н. добраму.
  Наставіць рогі каму — а) здрадзіць мужу; б) стаць палюбоўнікам чыёй-н. жонкі.