Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 насы́паць, -плю, -плеш, -пле; закончанае трыванне, што і чаго.
  1. Сыплючы, пакрыць паверхню чаго-н., высыпаць на што-н.; нацерушыць, рассыпаць. Насыпаць пяску на сцежку. ▪ Кася ставіла пусты саган на падлогу, на ражок ручніка насыпала солі. ← Лідзія Арабей. У паветры мітусілася [машкара]; яе тут, як хто насыпаў, не дыхнуць. ← Іван Пташнікаў. // Тое ж, але ў нейкай колькасці. [Снег] ападаў на зямлю белай і пухкай коўдрай, дзе-нідзе між кустоў насыпаў гурбы. ← Мікола Гроднеў.
  2. Напоўніць што-н. чым-н. сыпкім. Насыпаць мяхі жытам. ▪ Насыпаў дзед поўныя засекі збожжа. ← Алесь Якімовіч. // Усыпаць якую-н. колькасць. Насыпаць аўса коням.
  3. Зрабіць, пабудаваць насып з якога-н. сыпкага матэрыялу. Насыпаць плаціну. Насыпаць прызбу. ▪ Каля дашчанай заставы насыпалі хлопцы курганок зямлі. ← Якуб Колас.
  •••
  Насыпаць солі на хвост — зрабіць непрыемнасць, моцна дапячы каму-н.
  Цераз верх насыпаць — тое, што і цераз верх валіць (гл. наліць).
 насыпа́ць, -а́ю, -а́еш, -ае.
  незакончанае трыванне да насы́паць.