аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гігравата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гіграва́та мн. гіграва́ты |
| Родны каго? чаго? |
гіграва́ты мн. гіграва́т |
| Давальны каму? чаму? |
гіграва́це мн. гіграва́там |
| Вінавальны каго? што? |
гіграва́ту мн. гіграва́ты |
| Творны кім? чым? |
гіграва́тай, гіграва́таю мн. гіграва́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гіграва́це мн. гіграва́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
Жывеш — хочацца выпіць. Вып'еш — хочацца жыць.
hihravata — беларуская лацінка
Слова гігравата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гігравата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гіграгідрафіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гігі́канне (9)
(8) тупава́та ‹
› гігі́каць (8)
(9) аляпава́та ‹
› гігі́кнуць (9)
(8) шарава́та ‹
› гіграгідрафіт (13)
(9) вуграва́та ‹
› гіграграма (10)
(10) наздрава́та ‹
› гіграграфі́чны (13)
(9) зверава́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.