Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 павіснуць, -ну, -неш, -не; прошлы час павіс, -ла і павіснуў, -нуда; закончанае трыванне
  1. Зачапіўшыся за што-н., застацца вісець, утрымлівацца на чым-н. Павіс снег на галінах. Павіслі слёзы на вейках. ▪ Ад сасны адламалася вялікая галіна і павісла над галовамі. ← Іван Шамякін. Нарэшце.. [чалавек] ухапіўся рукамі за апошні сук, павіснуў на момант і тады ўжо скокнуў на зямлю. ← Іван Чыгрынаў. // Абаперціся на каго-н. усім цяжарам. Лёдзя шчыльней прыхінулася да брата і амаль павісла ў яго на руцэ. ← Уладзімір Карпаў.
  2. Абвіснуць; апусціцца. Павіслі галіны да зямлі. ▪ Міхась пабялеў.. Чуб яго смешна павіс на правае вуха. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Капітан глядзеў на профіль Колі, у якога над невялікім носам павіс казырок кепкі. ← Піліп Пестрак.
  3. Стварыць уражанне чаго-н. завіслага або нерухомага ў паветры. Павіслі туманы. ▪ Сіняя страказа, што сядзела на гарлачыку, успырхнула, павісла над вадой. ← Васіль Хомчанка. / Пра нябесныя свяцілы. Над далёкім борам павісла вялікае чырвонае сонца. ← Сяргей Грахоўскі. Залатымі яблыкамі павіслі над галавою зоры. ← Мікола Нікановіч. / Пра гукі, пахі. Над вёскай павісла цішыня, толькі на далёкім жытнім палетку перагукваліся перапёлкі. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // пераноснае значэнне Пра якія-н. пачуцці, прадчуванні. Ужо два тыдні як над сялом павіс нейкі страх і трывога. ← Якуб Колас.
  4. Выступіць, навіснуць над чым-н. Спала павісла над морам. // Нахіліўшыся над чым-н., звесіцца. Якуб Сегень павіс тварам цераз трыбунныя балясы над натоўпам, каб прывітаць усіх ад імя калгаснікаў. ← Кузьма Чорны. // Вісець, будучы прычэпленым, прымацаваным да чаго-н. Нерухома павіслі пустыя каўшы. ← Уладзімір Карпаў. Адзін самалёт цягнуў на правым крыле доўгую чорную пасму дыму. Неўзабаве з яго выкінуліся і павіслі на парашутах чорныя кропкі. ← Уладзімір Паўлаў.
  •••
  Павіснуць у паветры — застацца нявырашаным.