павымотваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў павымотваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	павымо́тваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я павымо́тваю мы павымо́тваем ты павымо́тваеш вы павымо́тваеце ён, яна, яно павымо́твае яны павымо́тваюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. павымо́твала м. павымо́тваў н. павымо́твала мн. павымо́твалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты павымо́твай вы павымо́твайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	павымо́тваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

pavymotvać — беларуская лацінка

Слова павымотваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: