Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 павярнуць, -вярну, -вернеш, -верне; закончанае трыванне
  1. каго-што. Варочаючы, змяніць становішча каго-, чаго-н. Павярнуць ключ. Павярнуць дзіця на другі бок. ▪ На лёгкі скрып дзвярэй .. [хворы] паволі павярнуў галаву, і ў поглядзе яго адбіліся сполах і недавер'е. ← Алена Васілевіч. // чым. Зрабіць рэзкі, моцны рух. Разгарнуўся дзед Талаш, павярнуў сваімі шырокімі плячамі, крутнуўся, і жа[ў]неры паадляталі ад яго, як шчэпкі. ← Якуб Колас. // што. Накіраваць у процілеглым напрамку. Павярнуць зброю супроць ворага.
  2. размоўнае слова Рушыць у якім-н. напрамку. Крушынскі саскочыў з ганка і павярнуў да чорнага ходу з боку кухні. ← Змітрок Бядуля.
  3. Змяніць свой напрамак (пра дарогу, сцежку, лінію і пад.). Ад Нёмана дарога павярнула ў лес. ← Янка Брыль.
  4. каго-што і без дапаўнення Змяніць напрамак свайго або чыйго-н. руху; пачаць або прымусіць рухацца ў іншым напрамку. Павярнуць каня назад. Павярнуць з вуліцы ў завулак. ▪ [Антось] павярнуў веласіпед і паімчаўся назад у мястэчка. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Мы павернем воды Енісея З поўначы ў спякотны край пустынь. ← Пімен Панчанка.
  5. пераноснае значэнне; што. Змяніць ход; даць іншы напрамак чаму-н. Павярнуць жыццё. Павярнуць гаворку на іншы лад. ▪ Павінен стаць быў Леніным Ульянаў, Каб увабраць любоў і гнеў народа, Паклікаць самых дужых і адважных І павярнуць усёй планеты лёс. ← Сяргей Грахоўскі. Таленавіты паэт Валянцін Таўлай гарэў жаданнем павярнуць усю заходнебеларускую літаратуру да жыцця, адрадзіць грамадзянскі пафас. ← Уладзімір Калеснік.
  6. што. размоўнае слова Скарыстаць, выкарыстаць. — Скончана, — сказаў .. [Гушка], — грошы ў кішэні. Заўтра адно трэба будзе Сурвілу іх перадаць, а ён ужо там паверне іх, куды трэба. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Павярнуць (завярнуць) аглоблі — пайсці, паехаць назад, не дасягнуўшы мэты.
  Павярнуць кола гісторыі назад — прыпыніць заканамерны ход гістарычнага развіцця, вярнуцца да мінулага.