пагардзіць

гэта

— паставіцца з пагардай да каго-небудзь, чаго-небудзь (пагадзіць кім-небудзь, чым-небудзь)

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пагардзіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пага́рдзіць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пага́рджу мы пага́рдзім ты пага́рдзіш вы пага́рдзіце ён, яна, яно пага́рдзіць яны пага́рдзяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пага́рдзіла м. пага́рдзіў н. пага́рдзіла мн. пага́рдзілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пага́рдзі вы пага́рдзіце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пага́рдзіўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

pahardzić — беларуская лацінка

Слова пагардзіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: