пагутаць

гэта

— пагушкаць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пагутаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пагута́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пагута́ю мы пагута́ем ты пагута́еш вы пагута́еце ён, яна, яно пагута́е яны пагута́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пагута́ла м. пагута́ў н. пагута́ла мн. пагута́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пагута́й вы пагута́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пагута́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?

pahutać — беларуская лацінка

Слова пагутаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: