паддурваць

гэта

— ашукваць, падманваць каго-небудзь; дурэць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў паддурваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	падду́рваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я падду́рваю мы падду́рваем ты падду́рваеш вы падду́рваеце ён, яна, яно падду́рвае яны падду́рваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. падду́рвала м. падду́рваў н. падду́рвала мн. падду́рвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты падду́рвай вы падду́рвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	падду́рваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

paddurvać — беларуская лацінка

Слова паддурваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: