аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гіка-шкот
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гі́ка-шко́т мн. гі́ка-шко́ты |
| Родны каго? чаго? |
гі́ка-шко́та мн. гі́ка-шко́таў |
| Давальны каму? чаму? |
гі́ка-шко́ту мн. гі́ка-шко́там |
| Вінавальны каго? што? |
гі́ка-шко́т мн. гі́ка-шко́ты |
| Творны кім? чым? |
гі́ка-шко́там мн. гі́ка-шко́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гі́ка-шко́це мн. гі́ка-шко́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Карабель не тоне, калі ён на вадзе.
Ён тоне, калі вада ў ім.
Не так важна, што адбываецца вакол нас.
Важна тое, што адбываецца ўнутры нас.
hika-škot — беларуская лацінка
Слова гіка-шкот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гіка-шкот — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гілазаізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гізава́ць (8)
(7) аперко́т ‹
› гізану́ць (8)
(8) трэнчко́т ‹
› гі́к (3)
(4) шко́т ‹
› гі́канне (7)
(15) гро́та-гі́ка-шко́т ‹
› гі́каўка (7)
(10) ма́рса-шко́т ‹
› гі́каць (6)
(10) гро́та-шко́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.