Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

гімн, -а, мужчынскі род
  1. Урачыстая песня, прынятая як сімвал дзяржаўнага або класавага адзінства. Дзяржаўны гімн Савецкага Саюза. «Інтэрнацыянал» — міжнародны пралетарскі гімн, партыйны гімн КПСС і іншых камуністычных партый. ▪ Вялікае пашырэнне гімны атрымалі ў перыяд французскай буржуазнай рэвалюцыі канца XVIII ст. Выключнай папулярнасцю тады карысталася «Марсельеза» Ружэ дэ Ліля, якую французскі Канвент прызнаў нацыянальным гімнам рэспублікі. ← А. Макарэвіч.
  2. Увогуле хвалебная песня або музычны твор у гонар каго-, чаго-н. Гімн жыццю. Гімн чалавеку працы. ▪ Паэт спяваў гімн свабодзе народа і ўсім палымяным сэрцам сваім заклікаў на бой за яе. ← С. Майхровіч.
   [Грэч. hýmnos.]

❌

гімн

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гімн
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гі́мн мн. гі́мны
Родны каго? чаго?	гі́мна мн. гі́мнаў
Давальны каму? чаму?	гі́мну мн. гі́мнам
Вінавальны каго? што?	гі́мн мн. гі́мны
Творны кім? чым?	гі́мнам мн. гі́мнамі
Месны у кім? у чым?	гі́мне мн. гі́мнах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла

Слова гімн (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік гімн — у родным, давальным, творным і месным склоне

гімн

Навігатар

Мемчыкі