паехаць — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

паехаць, -еду, -едзеш, -едзе; -едзем, -едзеце, -едуць; загадны лад паедзь; закончанае трыванне
  1. Пачаць рухацца, перамяшчацца пры дапамозе якога-н. транспарту. Крушынскі адразу запрог каня і паехаў. ← Змітрок Бядуля. — Паехалі, — сказаў Міхась, спрытна ўскочыўшы на сядзенне трактара. ← Уладзімір Шахавец. // Накіравацца, адправіцца куды-н., да каго-н. Паехаць у госці. ▪ Андрэй завярнуў каня і паехаў па снапы. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // з'ехаць куды-н. — От што, — сказаў хлопец, калі бацька сеў палуднаваць, — я табе скажу, што я зусім заўтра паеду адгэтуль. ← Кузьма Чорны.
  2. Зрушыць з месца, пакаціцца (аб транспарце). Паехала машына. ▪ З вуліцы пачулася, як паехаў рамізнік. ← Рыгор Мурашка.
  3. размоўнае слова Саслізнуць, пачаць апускацца, падаць. Нага.. [Тварыцкага] пакаўзнулася на вільготнай зямлі і паехала ўніз з узмежку. ← Кузьма Чорны. Падсечаная,.. [алешына] нездаволена крахнула, пастаяла нейкі, амаль няўлоўны, момант, а потым памалу паехала ўніз. ← Янка Брыль.
  4. пераноснае значэнне размоўнае слова Пачаць гаварыць доўга, многа або не тое, што трэба. [Клаўдзія Пятроўна:] — Мы ад цябе чакаем тосту, а ты нешта паехаў некуды не туды. ← Яўген Васілёнак.
  •••
  Паехаць ад (са) смеху (ад рогату, з рогату) — тое, што і пакаціцца ад (са) смеху (ад рогату, з рогату) (гл. пакаціцца).

❌

	словаформы
Пачатковая форма	пае́хаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пае́ду мы пае́дзем ты пае́дзеш вы пае́дзеце ён, яна, яно пае́дзе яны пае́дуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пае́хала м. пае́хаў н. пае́хала мн. пае́халі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пае́дзь вы пае́дзьце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пае́хаўшы

Слова паехаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).