STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гіпалогія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гіпало́гія мн. гіпало́гіі |
| Родны каго? чаго? |
гіпало́гіі мн. гіпало́гій |
| Давальны каму? чаму? |
гіпало́гіі мн. гіпало́гіям |
| Вінавальны каго? што? |
гіпало́гію мн. гіпало́гіі |
| Творны кім? чым? |
гіпало́гіяй, гіпало́гіяю мн. гіпало́гіямі |
| Месны у кім? у чым? |
гіпало́гіі мн. гіпало́гіях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
hipalohija — беларуская лацінка
Слова гіпалогія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гіпалогія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гіпамарфоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гіпаксі́чны (10)
(17) палеаантрапало́гія ‹
› гіпаксі́я (8)
(9) тапало́гія ‹
› гіпалагі́чны (11)
(12) геатапало́гія ‹
› гіпамарфо́з (10)
(10) карпало́гія ‹
› гіпанасты́я (10)
(9) тыпало́гія ‹
› гіпанітрыт (10)
(10) акарало́гія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
