пазгадваць

гэта

— пазгадваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пазгадваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пазга́дваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пазга́дваю мы пазга́дваем ты пазга́дваеш вы пазга́дваеце ён, яна, яно пазга́двае яны пазга́дваюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пазга́двала м. пазга́дваў н. пазга́двала мн. пазга́двалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пазга́двай вы пазга́двайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пазга́дваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

pazhadvać — беларуская лацінка

Слова пазгадваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: