Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пазіраць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Накіроўваў позірк куды-н., на каго-, што-н.; глядзець. Студэнт курыў папяроску і задумёна пазіраў на шызы дымок. ← Змітрок Бядуля. Людзі наўкола смяюцца, а.. [Паўлюк] усё моўчкі стаіць ды сур'ёзна гэтак пазірае. ← Васіль Быкаў. // Выглядваць з-за чаго-н., адкуль-н. Міхалка стаяў ужо ў цёмным вялікім пакоі і пазіраў з-за шалёўкі ў акно. Чорны // размоўнае слова Наглядаць за кім-, чым-н. — Ты пазірай, камандзір, а што якое — свісні, — адказалі хлопцы. ← Сяргей Грахоўскі.
  2. Час ад часу глядзець на каго-, што-н., куды-н. Хлопцы штохвілінна пазіралі на гадзіннікі і адзін на аднаго, недаўменна паціскалі плячыма. ← Іван Новікаў.
  3. Адносіцца нейкім чынам да каго-, чаго-н. Косця снедаў, а пані Банда стаяла збоку і са спагадаю на яго пазірала. ← Лідзія Арабей. Стары певень пазіраў з пагардай на вераб'іную мітусню. ← Міхась Лынькоў.
  4. пераноснае значэнне Быць скіраваным на каго-, што-н., у які-н. бок. Пазірае ў клуб лагодна Месяц праз акно. ← Янка Журба. Хата стаіць у лесе, вокнамі пазірае на поле. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  5. пераноснае значэнне размоўнае слова Мець нейкі выгляд; выглядаць. Стары човен, як карыта, Пазірае горка. ← Янка Купала. Заўсёды смутныя, бы ўдовы, Яны [елкі] найбольш адны стаялі, І так маркотна пазіралі Іх задуменныя галовы! ← Якуб Колас.
  •••
  Воўкам пазіраць — тое, што і воўкам глядзець (гл. глядзець).
  Зверху ўніз пазіраць на каго — тое, што і зверху ўніз глядзець на каго (гл. глядзець).
  Не ў той бок пазіраць — тое, што і не ў той бок глядзець (гл. глядзець).
  Пазіраць зверам — тое, што і глядзець зверам (гл. глядзець).
  Пазіраць коса (скоса) — тое, што і глядзець коса (скоса) (гл. глядзець).
  Пазіраць у кусты — тое, што і глядзець у кусты (гл. глядзець).
  Пазіраць у лес — тое, што і глядзець у лес (гл. глядзець).