Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?
па́мяць1, -і, жаночы род
1. Здольнасць запамінаць, захоўваць і аднаўляць у свядомасці ранейшыя ўражанні. Зрокавая памяць. ▪ — Памяць [Валя] мела такую, што мы толькі дзіву даваліся: усё.. раскажа, дзе і што бачыла. ← Алесь Якімовіч. Стары сядзеў моўчкі, злаваў на сваю слабую памяць, якая ўсё блытае. ← Эдуард Самуйлёнак.
2. Запас уражанняў, мінулы вопыт, якія захоўваюцца ў свядомасці і могуць быць адноўлены. Яркімі ўспышкамі паўстаюць у маёй памяці абразкі самага ранняга дзяцінства. ← Змітрок Бядуля. Святлана перабірала ў памяці ўсе вясковыя работы, якія яна ведала. ← Уладзімір Шахавец.
3. Успамін пра каго-, што-н. На трэці дзень пляменнік паехаў дахаты, пакінуўшы ў нас добрую памяць аб сваім наведванні. ← Алесь Пальчэўскі. // Пра тое, што напамінае аб кім-, чым-н. [Рынальда:] — Бачыце гэты рубец?.. Гэта памяць ад фашыстаў. ← Усевалад Краўчанка. // Успамін аб памёршым. Жывымі справамі Паэта памяць З любоўю ўшаноўвае народ. ← Мікола Аўрамчык.
4. Здольнасць мысліць, разважаць, усведамляць свае ўчынкі, пачуцці; прытомнасць. Бацька не то спаў, не то быў без памяці, але ляжаў неспакойна. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Да памяці Максімка вярнуўся толькі на другі дзень, на руках у заплаканай маці. ← Іван Сіняўскі.
•••
Маторная памяць — від памяці, які праяўляецца ў здольнасці выпрацоўваць сувязі паміж раздражненнем і рухам.
Без памяці — а) забываючы аб усім, да страты прытомнасці; вельмі моцна. Сёмка Бугай паціху папоўз мяжою, выбраўся за гумнішчы і пабег без памяці, часта азіраючыся назад, на вёску. ← Міхась Лынькоў. Напіліся ксяндзы і заснулі без памяці. ← Алесь Якімовіч; б) у знач. выказнік У захапленні ад каго-, чаго-н.
Варушыць памяць гл. варушыць.
Вечная памяць каму — пажаданне, каб заўсёды помнілі нябожчыка.
Выкінуць з памяці гл. выкінуць.
Выкрасліць з памяці гл. выкрасліць.
Вылецець (выскачыць) з памяці гл. вылецець.
Дайсці да памяці гл. дайсці.
Дацца ў памяць гл. дацца.
Кароткая (курыная, дзіравая) памяць — дрэнная, слабая памяць.
Мець у памяці гл. мець.
Набегчы на памяць гл. набегчы.
На памяці чыёй; пры памяці чыёй; за чыю памяць — у перыяд жыцця каго-н., калі ён сам быў сведкам чаго-н. На памяці многіх жыхароў Бунтароўкі ў гэта чортава акно правалілася не адна жывёліна. ← Ігнат Дуброўскі. [Дзед:] — За маю памяць мядзведзя тут бачылі гадоў мо' з дваццаць таму назад. ← Алесь Якімовіч.
На памяць — для таго, каб помніць, не забываць каго-, што-н. (дарыць, даваць і пад.).
На памяць (па памяці) — не гледзячы ў тэкст (гаварыць, чытаць і пад.).
Не ў памяць — пра тое, што не помніцца. Зіма такая мне не ў памяць. ← Анатоль Астрэйка.
Па старой памяці — пад уплывам даўніх звычак, успамінаў аб мінулым. Праўду кажучы, гэта і не лес быў, а проста так зваўся па старой памяці. ← Якуб Колас.
Прыйсці на памяць гл. прыйсці.
Сысці з памяці гл. сысці.
па́мяць2, -і, жаночы род
Здольнасць электроннай машыны захоўваць і выдаваць запісаную інфармацыю, а таксама ўстройства электроннай машыны для запісу, захоўвання і выдачы інфармацыі. Машынная памяць.
памя́ць, -мну́, -мне́ш, -мне́; -мнём, -мняце́; закончанае трыванне, каго-што.
1. Зрабіць мятым; змяць. Памяць касцюм. // Пашкодзіць ударамі, штуршкамі і пад., пагнуць. // Прыбіць, прытаптаць (пра расліны). Памята, пабіта краса і аздоба Твае збажыны. ← Якуб Колас.
2. размоўнае слова Пакалечыць. Так пачаў і закончыў Мішка сваю лётн[ую] кар'еру.. — вока падбіў, лапы трохі пашкодзіў, сям-там памяў рабрыны. ← Міхась Лынькоў.
3. і без дапаўнення Мяць (у 1, 2 знач.) некаторы час.
4. Тое, што і пацерці (у 2 знач.).