панаблутваць

гэта

— панаблытаць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў панаблутваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	панаблу́тваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я панаблу́тваю мы панаблу́тваем ты панаблу́тваеш вы панаблу́тваеце ён, яна, яно панаблу́твае яны панаблу́тваюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. панаблу́твала м. панаблу́тваў н. панаблу́твала мн. панаблу́твалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты панаблу́твай вы панаблу́твайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	панаблу́тваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

panablutvać — беларуская лацінка

Слова панаблутваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: