Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

панарываць¹, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне, чаго.
  1. Нарваць¹ вялікую колькасць чаго-н.
  2. Парваць многа чаго-н. Панарываць паперы.
панарываць², -ае; закончанае трыванне
  Нарваць², нагнаіцца — пра ўсё, многае.
панарываць³, -аю, -аеш, -ае; закончанае трыванне, чаго.
  Нарыць чаго-н. у вялікай колькасці або ў многіх месцах. [Старое дрэва] ляжала ля самай дарогі, .. пазасыпалася жоўтым пяском, які невядома адкуль браўся тут, — мусіць, яго панарывалі краты, точачы норы. ← Іван Пташнікаў.

❌

панарываць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў панарываць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	панарыва́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я панарыва́ю мы панарыва́ем ты панарыва́еш вы панарыва́еце ён, яна, яно панарыва́е яны панарыва́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. панарыва́ла м. панарыва́ў н. панарыва́ла мн. панарыва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты панарыва́й вы панарыва́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	панарыва́ўшы

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Слова панарываць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

панарываць

Навігатар

Мемчыкі