пападвячоркавацца

у слоўніках не сустракаецца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пападвячоркавацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пападвячо́ркавацца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пападвечаркуюся мы пападвечаркуемся ты пападвечаркуешся вы пападвечаркуецеся ён, яна, яно пападвечаркуецца яны пападвечаркуюцца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пападвячо́ркавалася м. пападвячо́ркаваўся н. пападвячо́ркавалася мн. пападвячо́ркаваліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пападвечаркуйся вы пападвечаркуйцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пападвячо́ркаваўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

papadviačorkavacca — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА