аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гістаграма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гістагра́ма мн. гістагра́мы |
| Родны каго? чаго? |
гістагра́мы мн. гістагра́м |
| Давальны каму? чаму? |
гістагра́ме мн. гістагра́мам |
| Вінавальны каго? што? |
гістагра́му мн. гістагра́мы |
| Творны кім? чым? |
гістагра́май, гістагра́маю мн. гістагра́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
гістагра́ме мн. гістагра́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчоткапішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
histahrama — беларуская лацінка
Слова гістаграма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гістаграма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гісталітыка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гістагематы́чны (14)
(10) картагра́ма ‹
› гістагене́з (10)
(16) псіхаспартагра́ма ‹
› гістаге́нны (10)
(17) тромбаэластаграма ‹
› гісталагі́чны (12)
(10) таўтагра́ма ‹
› гісталітыка (11)
(8) этагра́ма ‹
› гістало́гія (10)
(9) арфагра́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.