папраростаць

гэта

— папрарастаць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў папраростаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	папраро́стаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я папраро́стаю мы папраро́стаем ты папраро́стаеш вы папраро́стаеце ён, яна, яно папраро́стае яны папраро́стаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. папраро́стала м. папраро́стаў н. папраро́стала мн. папраро́сталі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты папраро́стай вы папраро́стайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	папраро́стаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

paprarostać — беларуская лацінка

Слова папраростаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: