папрывучаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў папрывучаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	папрывуча́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я папрывуча́ю мы папрывуча́ем ты папрывуча́еш вы папрывуча́еце ён, яна, яно папрывуча́е яны папрывуча́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. папрывуча́ла м. папрывуча́ў н. папрывуча́ла мн. папрывуча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты папрывуча́й вы папрывуча́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	папрывуча́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой

час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

papryvučać — беларуская лацінка

Слова папрывучаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: