папрыкідваць

гэта

— папрыбаўляць, дадаць што-небудзь; папрыкрываць, кінуўшы што-небудзь зверху; прыблізна падлічыць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў папрыкідваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	папрыкі́дваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я папрыкі́дваю мы папрыкі́дваем ты папрыкі́дваеш вы папрыкі́дваеце ён, яна, яно папрыкі́двае яны папрыкі́дваюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. папрыкі́двала м. папрыкі́дваў н. папрыкі́двала мн. папрыкі́двалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты папрыкі́двай вы папрыкі́двайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	папрыкі́дваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Крыўдна, калі ты ў цудоўнай спартыўнай форме, а яна на табе не зашпільваецца.

paprykidvać — беларуская лацінка

Слова папрыкідваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: