Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

адварот, -а, Месны склон -роце, мужчынскі род
1. Адагнуты і прыгладжаны (прыпрасаваны) край адзення ці абутку. Махнач моўчкі адышоў да сваёй скрыні і сеў там, а Полаз на дзіва хутка падняўся, стаў тварам у твар, узяў Лемяшэвіча за адварот пінжака. ← Іван Шамякін.
2. Адваротны бок чаго-н., напрыклад, кнігі, канверта, здымка і пад. Адварот паштоўкі. ▪ Собіч, не адрываючыся, сачыў, каб не асталося дзе прапускаў, бо часамі подпіс павінен быць толькі наверсе, а часамі і на адвароце. ← Янка Скрыган.

❌

адварот

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адварот
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адваро́т мн. адваро́ты
Родны каго? чаго?	адваро́та мн. адваро́таў
Давальны каму? чаму?	адваро́ту мн. адваро́там
Вінавальны каго? што?	адваро́т мн. адваро́ты
Творны кім? чым?	адваро́там мн. адваро́тамі
Месны у кім? у чым?	адваро́це мн. адваро́тах
Клічная форма	— мн. —

Запомні раз і назаўсёды:
КАГО? — МЯНЕ / ЦЯБЕ / СЯБЕ (Я_Е)
КАМУ? — МНЕ / ТАБЕ / САБЕ

Моўная паліцыя больш папярэджваць не будзе.
Штраф 500 талераў.

Слова адварот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік адварот — у родным, давальным, творным і месным склоне

адварот

Навігатар

Мемчыкі