Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пару́шыць, -шу, -шыш, -шыць; закончанае трыванне, што.
  1. Перашкодзіць далейшай плыні, ходу чаго-н.; перапыніць. Парушыць маўчанне. Парушыць спакой. ▪ Гэтая акалічнасць парушыла ранейшыя сяброўскія адносіны паміж хлопчыкамі. ← Павел Кавалёў. [Васіль Маркавіч] быў задаволены пачаткам экскурсіі, хоць здарэнне з качкай трохі і парушыла яго планы. ← Міхась Скрыпка. // пераноснае значэнне Падарваць, пахіснуць. Максім бачыў, што шчырую веру Алеся ў гэтага чалавека нельга нічым парушыць. ← Міхась Машара.
  2. Не захаваць чаго-н., пераступіць што-н. Парушыць парадак. Парушыць дысцыпліну. ▪ Мікола сам зразумеў, што не пасцярогся ў сварцы з солтысам, у гарачцы парушыў правілы канспірацыі. ← Раман Сабаленка. А калі б я парушыў прысягу, Гнеў сяброў хай мяне не міне, Хай ад рук партызанаў я лягу, Пакарайце за здраду мяне. ← Анатоль Астрэйка. Людзі ведалі — Парфенчык заўсёды ў лесе — і раніцою, і ўвечары — і баяліся парушыць правілы лесакарыстання. ← Георгій Шчарбатаў.
  3. і каго. Скрануць, разварушыць. Вось вырваў [Мядзведзь] пень, асінак пару, Мурашнік пад ялінай раскапаў, Узлез на ліпу, пчол парушыў, Задзёр карову у лагу... ← Уладзімір Корбан. Ніхто іх не трывожыў — Кранаць буслоў няможна, Во гавораць людзі — Бусел злосны будзе, Як гняздо хто разварушыць Ці яйкі парушыць. ← Сымон Блатун. // Разбурыць, пахіснуць. — Ясна адно, што добра твая жонка зрабіла, што парушыла гэтае пекла, якое, мусіць, было ў вашай сям'і. ← Кузьма Чорны.
 парушы́ць, -рушу́, -ру́шыш, -ру́шыць; незакончанае трыванне
  Тое, што і церушыць.