гласіс

гэта

— насып

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гласіс
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гла́сіс мн. гла́сісы
Родны каго? чаго?	гла́сісу мн. гла́сісаў
Давальны каму? чаму?	гла́сісу мн. гла́сісам
Вінавальны каго? што?	гла́сіс мн. гла́сісы
Творны кім? чым?	гла́сісам мн. гла́сісамі
Месны у кім? у чым?	гла́сісе мн. гла́сісах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.

hlasis — беларуская лацінка

Слова гласіс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: