паспрашаць

гэта

— паспрашаць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў паспрашаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	паспраша́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я паспраша́ю мы паспраша́ем ты паспраша́еш вы паспраша́еце ён, яна, яно паспраша́е яны паспраша́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. паспраша́ла м. паспраша́ў н. паспраша́ла мн. паспраша́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты паспраша́й вы паспраша́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	паспраша́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

pasprašać — беларуская лацінка

Слова паспрашаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: