пасучыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пасучыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пасучы́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пасучу́ мы пасучы́м ты пасучы́ш вы пасучыце́ ён, яна, яно пасучы́ць яны пасуча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пасучы́ла м. пасучы́ў н. пасучы́ла мн. пасучы́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пасучы́ вы пасучы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пасучы́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.

pasučyć — беларуская лацінка

Слова пасучыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: