пафігураваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пафігураваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пафігурава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пафігуру́ю мы пафігуру́ем ты пафігуру́еш вы пафігуру́еце ён, яна, яно пафігуру́е яны пафігуру́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пафігурава́ла м. пафігурава́ў н. пафігурава́ла мн. пафігурава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пафігуру́й вы пафігуру́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пафігурава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

гандэ́лак — закусачная

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць