пахільваць

гэта

— хіліць, гнуць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пахільваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пахі́льваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я пахі́льваю мы пахі́льваем ты пахі́льваеш вы пахі́льваеце ён, яна, яно пахі́львае яны пахі́льваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. пахі́львала м. пахі́льваў н. пахі́львала мн. пахі́львалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты пахі́львай вы пахі́львайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	пахі́льваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

pachiĺvać — беларуская лацінка

Слова пахільваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: