Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пацягнуць, -цягну, -цягнеш, -цягне; закончанае трыванне
  1. каго-што. Пачаць цягнуць каго-, што-н., прымушаючы рухацца. Паравоз, скрануўшы з месца вагоны, павольна пацягнуў іх за сабою. ← Лідзія Арабей. Жанчына схапіла хлопчыка за руку і пацягнула да адчыненых дзвярэй аўтобуса. ← Клаўдзія Каліна. Кандрат пацягнуў Андрэя ва сабою, разам з цэпам, і спінаю прыціснуў Паўлюка ў кут. ← Уладзімір Караткевіч. / у безасабовая форма ужыв. Пакуль шынель не намок, Чыжык яшчэ трымаўся на паверхні. Потым яго пацягнула на дно. ← Рыгор Няхай. // пераноснае значэнне; што. Выклікаць што-н., з'явіцца прычынай узнікнення чаго-н. Такіх дакументаў, якія маглі б пацягнуць за сабою арышты другіх асоб, Нявідны не меў звычаю насіць пры сабе. ← Якуб Колас. Як гэта часта бывае, адна добрая прапанова пацягнула за сабой новыя. ← Уладзімір Шыцік.
  2. каго-што. Узяўшыся за каго-, што-н., прымусіць зрушыцца, скрануцца. [Андрэйка] ўскочыў на жэрдку плота, схапіў адно вудзільна, пацягнуў да сябе. ← Мікола Ваданосаў. [Ліда] пацягнула на сябе дзверы і сама выйшла на ганак — насустрач гэтаму ранняму госцю. ← Алена Васілевіч. // што. Працягнуць, накіраваць. Да яго [сцяга] пацягнуў руку я, Поўны шчасця, тугі і любві. ← Генадзь Бураўкін.
  3. безасабовая форма пераноснае значэнне; каго. Пачаць хіліць, вабіць, прыцягваць; адчуць патрэбу, неабходнасць у кім-, чым-н. Спачатку мы перашэптваліся, потым стаміліся, пацягнула на сон. ← Рыгор Няхай. [Лабановіча] пацягнула на свежае паветра, на волю. ← Якуб Колас. Пацягнула хутчэй дадому, да Андрэя. Як знойдзенага, абхапіла за шыю, заплакала. ← Мікола Лобан.
  4. пераноснае значэнне; каго. Прыцягнуць да адказнасці. [Людміла:] — Іван Іванавіч... Дык вам жа небяспечна тут заставацца. Калі я пайду, — вас зноў могуць пацягнуць, арыштаваць могуць. ← Лідзія Арабей.
  5. безасабовая форма чым. Пачаць распаўсюджвацца; падзьмуць, павеяць. З Нёмана пацягнула прахалодай. ← Віталі Вольскі. Ад кастра пацягнула прыемным цяплом. ← Ядвіга Бяганская. З расчыненых дзвярэй пацягнула насустрач знаёмымі пахамі друкарскай фарбы і спрасаванай паперы. ← Тарас Хадкевіч.
  6. што і чым. Набраць, уцягнуць у сябе (паветра, дым і пад.). Лось узняў угару пакручастыя рогі і моцна пацягнуў у сябе паветра. ← Рыгор Няхай. Ганька пацягнула носам. Смачна пахне гарачымі блінцамі. Трэба хутчэй уставаць! ← Алена Васілевіч. // Курачы, зрабіць зацяжку. [Мароз] выняў з шуфляды запалку, пакарпаў ёю ў люльцы і .. зноў пацягнуў. ← Мікола Лобан. // чаго і без дапаўнення Выпіць, цягнучы патроху. Салдат зноў дрыжачымі губамі пацягнуў кіпню. ← Мікола Лобан. // чаго і без дапаўнення размоўнае слова Выпіць чаго-н. спіртнога. [Ладымер:] Хаця каб ён не выпіваў. А то ён часта пацягнуць любіць. ← Кузьма Чорны.
  7. чым. Слізгануць чым-н. па паверхні; правесці. [Хвядос] адчуў, як невядомы абапёрся яму на плечы і нечым мокрым пацягнуў па твары. ← Міхась Скрыпка. Бруском пацягнуў [Міхал] разоў дваццаць, паклаў яго назад, сякеру заткнуў за папружку. ← Кузьма Чорны. // размоўнае слова Ударыць. З лесніком жарты малыя, яму нічога не значыць пацягнуць па спіне дубцом за самавольства. ← Алесь Асіпенка. — Вось лазіною пацягну каторую — перастанеце пустое малоць. ← Валянцін Мыслівец.
  8. што. Пакрыць паверхню чаго-н. тонкім слоем якога-н. рэчыва. Пацягнуць падлогу лакам. // Пакрыць, абшыць паверхню вопраткі якім-н. матэрыялам. [Маці] збіралася яшчэ на зіму «пацягнуць» фуфайку кортам. ← Іван Пташнікаў.
  9. Накіравацца ў якім-н. напрамку. Пакружыўся [бусел] над сваім гняздом, Адзінокі ў вырай пацягнуў. ← Анатоль Астрэйка. Хмара здаволілася ліць, як з вядра, і пацягнула на лес. ← Іван Грамовіч.
  10. Паказаць пры ўзважванні пэўную вагу; заважыць. Нарэшце агурок з грады ўрачыста знялі. Калі ж яго на вагі ўсклалі, Ён пацягнуў прыблізна пуд! ← Уладзімір Корбан.
  11. размоўнае слова Справіцца з якой-н. работай, даручанай справай. Цяпер .. [Алёшку] паставілі на брыгаду, якую толькі што ўзбуйнілі, і лічылі, што ён пацягне. ← Сцяпан Кухараў.
  12. колькі. размоўнае слова Пражыць, працягнуць. — Ці доўга я яшчэ, доктар, пацягну? — запытаў Кручынін. ← Сцяпан Александровіч.
  13. каго-што. размоўнае слова Украсці, сцягнуць каго-, што-н.
  •••
  Ног не пацягнуць — не магчы скрануцца з месца ад стомы.
  Пацягнуць за язык каго — прымусіць сказаць, вымавіць што-н.