STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова глухота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глухо́та мн. глухо́ты |
| Родны каго? чаго? |
глухо́ты мн. глухо́таў, глухо́т |
| Давальны каму? чаму? |
глухо́це мн. глухо́там |
| Вінавальны каго? што? |
глухо́ту мн. глухо́ты |
| Творны кім? чым? |
глухо́тай, глухо́таю мн. глухо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
глухо́це мн. глухо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.
З вясёлкай усё зразумела, але каб стаць натуралам — на што трэба глядзець?
hluchota — беларуская лацінка
Слова глухота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глухота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глуш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глухі́ (5)
(7) сціхо́та ‹
› глухме́нь (8)
(7) пярхо́та ‹
› глу́хнуць (8)
(6) духо́та ‹
› глу́хскі (7)
(7) плюхо́та ‹
› глу́ш (4)
(8) пазяхо́та ‹
› глуша́к (6)
(7) смяхо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
