перадваячваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў перадваячваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	перадвая́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я перадвая́чваю мы перадвая́чваем ты перадвая́чваеш вы перадвая́чваеце ён, яна, яно перадвая́чвае яны перадвая́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. перадвая́чвала м. перадвая́чваў н. перадвая́чвала мн. перадвая́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты перадвая́чвай вы перадвая́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	перадвая́чваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Мяне заўсёды дзівіў той факт, што ўсіх грошай зарабіць нельга… а прапіць ільга!

ільга / льга — можна, магчыма (абласное слова)

pieradvajačvać — беларуская лацінка

Слова перадваячваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: