перадзьмуць

гэта

— падзьмуўшы на каго-небудзь, што-небудзь, перанесці каго-небудзь, што-небудзь з месца на месца

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў перадзьмуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	перадзьму́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я перадзьму́ мы перадзьмё́м ты перадзьме́ш вы перадзьмяце́ ён, яна, яно перадзьме́ яны перадзьму́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. перадзьму́ла м. перадзьму́ў н. перадзьму́ла мн. перадзьму́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты перадзьмі́ вы перадзьмі́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	перадзьму́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцаная шапка вушэй не грэе.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

pieradźmuć — беларуская лацінка

Слова перадзьмуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: