STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адвільванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адві́льванне мн. адві́льванні |
| Родны каго? чаго? |
адві́львання мн. адві́льванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адві́льванню мн. адві́льванням |
| Вінавальны каго? што? |
адві́льванне мн. адві́льванні |
| Творны кім? чым? |
адві́льваннем мн. адві́льваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адві́льванні мн. адві́льваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.
adviĺvannie — беларуская лацінка
Слова адвільванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адвільванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адвісанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адвіва́нне (9)
(14) развясе́льванне ‹
› адвіва́цца (9)
(12) ажывё́льванне ‹
› адвіва́ць (8)
(11) паві́льванне ‹
› адві́львацца (11)
(10) зві́льванне ‹
› адві́льваць (10)
(10) уві́льванне ‹
› адвільжэ́лы (10)
(13) спрыві́льванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?