Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

голад, -у, Месны склон -дзе, мужчынскі род
1. Адчуванне патрэбы ў ежы, моцнае хаценне есці. Адчуць голад. Прагнаць голад. ▪ Мікола ўжо і забыў, калі наядаўся ўволю. Нават у сне яго мучыў голад. ← Іван Новікаў. // Працяглае недаяданне з-за недахопу ежы. Пухнуць з голаду. ▪ Выскачыў з бярлогі сумны воўк, Ад голаду сухі, бы корч. ← Змітрок Бядуля.
2. Недахоп або адсутнасць харчовых прадуктаў як масавае няшчасце з прычыны неўраджаю, вайны і пад. У голад намруцца, у вайну налгуцца. ← Прыказка. // пераноснае значэнне Увогуле недахоп чаго-н. жыццёва важнага, неабходнага. Рэпертуарны голад. Кніжны голад. ▪ Зямельны голад гнаў селяніна ў кабалу да памешчыка. ← В. Івашын.

❌

голад

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова голад
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	го́лад мн. го́лады
Родны каго? чаго?	го́ладу мн. го́ладаў
Давальны каму? чаму?	го́ладу мн. го́ладам
Вінавальны каго? што?	го́лад мн. го́лады
Творны кім? чым?	го́ладам мн. го́ладамі
Месны у кім? у чым?	го́ладзе мн. го́ладах
Клічная форма	— мн. —

Слова голад (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік голад — у родным, давальным, творным і месным склоне

голад

Навігатар

Мемчыкі