Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 гора, -а, ніякі род
  1. Стан глыбокага смутку, душэўнага болю, выкліканы якім-н. няшчасцем. Маці ў горы і бацька ў горы — Сын, Васілёк, трэці дзень ужо хворы. ← Пімен Панчанка. На заплаканы тварык балюча глядзець, У вачах — недзіцячае гора. ← Ніл Гілевіч. // Няшчасце, бяда, якія выклікаюць такі стан. Зіна сядзела на траве і плакала, бяссільна, жаласна, як плача чалавек, да якога прыйшло непапраўнае гора. ← Аляксей Карпюк. Людзі бачылі, як загінулі жонка і маленькі сын Аляксандрава. Ён цяжка перажываў тое гора. ← Уладзімір Дадзіёмаў.
  2. Жыццёвыя нягоды, мукі, нястача. Тут пад ярмом кароны жыў, Цярпеў галечу, крыўду, здзек І чалавекам век не быў Забіты горам чалавек. ← Андрэй Александровіч. У калгасе працаваць — гора і бяды не знаць. ← З нар.
  3. у знач. выказнік размоўнае слова Бяда, няшчасце. Вось гэта грэбля — бяда і гора мікуціцкае. ← Якуб Колас. // безасабовая форма Цяжка, бяда каму-н. Весць аб смерці Бандароўны Скрозь пайшла, як мора; Зашумела У краіна, — Гора панам, гора! ← Янка Купала.
  •••
  Глынуць гора гл. глынуць.
  Гора гараваць гл. гараваць.
  Гора горкае — вялікае несуцешнае гора.
  Дапамагчы гору (бядзе) гл. дапамагчы.
  Заліць гора гл. заліць.
  З горам папалам гл. папалам.
  І гора мала каму гл. мала.
  (І) смех і гора гл. смех.
  У горы жыць ды з перцам есці гл. жыць.