аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гораўзыходнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гораўзыхо́днік мн. гораўзыхо́днікі |
| Родны каго? чаго? |
гораўзыхо́дніка мн. гораўзыхо́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
гораўзыхо́дніку мн. гораўзыхо́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
гораўзыхо́дніка мн. гораўзыхо́днікаў |
| Творны кім? чым? |
гораўзыхо́днікам мн. гораўзыхо́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
гораўзыхо́дніку мн. гораўзыхо́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
horaŭzychodnik — беларуская лацінка
Слова гораўзыходнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гораўзыходнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гораўзыходніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› го́расна (7)
(9) адыхо́днік ‹
› го́расны (7)
(8) зыхо́днік ‹
› го́расць (7)
(13) шрыфтзыхо́днік ‹
› гораўзыхо́дніца (14)
(14) першаўзыхо́днік ‹
› гораўзыхо́дніцкі (15)
(10) алеба́рднік ‹
› гораўтвара́льны (14)
(9) пага́рднік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)