прабоўтаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прабоўтаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прабо́ўтаць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прабо́ўтаю мы прабо́ўтаем ты прабо́ўтаеш вы прабо́ўтаеце ён, яна, яно прабо́ўтае яны прабо́ўтаюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прабо́ўтала м. прабо́ўтаў н. прабо́ўтала мн. прабо́ўталі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прабо́ўтай вы прабо́ўтайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прабо́ўтаўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.

Беларус: Я стесняюсь говорить на белорусском языке, боюсь наделать ошибок и выглядеть глупо.
Усе: Спрабуй! Мы падтрымаем!
Беларус: Ну добра, як справы?
Усе: Гэта не па-беларуску! Чытай класікаў, нікчэмнік!

П — падтрымка

praboŭtać — беларуская лацінка

Слова прабоўтаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: