STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адвязка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адвя́зка мн. адвя́зкі |
| Родны каго? чаго? |
адвя́зкі мн. адвя́зак |
| Давальны каму? чаму? |
адвя́зцы мн. адвя́зкам |
| Вінавальны каго? што? |
адвя́зку мн. адвя́зкі |
| Творны кім? чым? |
адвя́зкай, адвя́зкаю мн. адвя́зкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адвя́зцы мн. адвя́зках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
adviazka — беларуская лацінка
Слова адвязка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адвязка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адвяржэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адвя́званне (10)
(7) павя́зка ‹
› адвя́звацца (10)
(9) перавя́зка ‹
› адвя́зваць (9)
(7) абвя́зка ‹
› адвярга́ць (9)
(8) надвя́зка ‹
› адвяржэ́нне (10)
(8) падвя́зка ‹
› адвярну́цца (10)
(8) по́двязка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
