прагаварваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прагаварваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прагава́рваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прагава́рваю мы прагава́рваем ты прагава́рваеш вы прагава́рваеце ён, яна, яно прагава́рвае яны прагава́рваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прагава́рвала м. прагава́рваў н. прагава́рвала мн. прагава́рвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прагава́рвай вы прагава́рвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прагава́рваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.

— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?

prahavarvać — беларуская лацінка

Слова прагаварваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: