Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 праглынуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; закончанае трыванне
  1. каго-што. Глытаючы, прапусціць праз глотку ў стрававод. Вера набірае ў рот вады і доўга сагравае яе, перш чым праглынуць. ← Алесь Асіпенка. З мядком і цвік праглынеш. ← Прыказка.
  2. пераноснае значэнне; што. размоўнае слова Выслухаць што-н. непрыемнае, абразлівае без пратэсту. — Дзякуй трэба сказаць за падарунак, а не бурчаць, як старому дзеду, — паўшчувала бабуля ўнука. Слава моўчкі праглынуў гэты дакор. ← Георгій Шыловіч. Мікола Валюжынец моўчкі праглынуў абразу. ← Барыс Стральцоў. // Не выказаць якога-н. пачуцця, перажывання і пад. Налагея праглынула падрыхтаваныя для Таццяны калючыя словы і, нічога не сказаўшы, выйшла з хаты. ← Іван Шамякін.
  3. пераноснае значэнне; што. размоўнае слова Сказаць што-н. невыразна, не поўнасцю, не пагаварыць да канца.
  4. пераноснае значэнне; каго-што. Зрабіць нябачным, схаваць. Праз хвіліну цемра і завіруха праглынула. [Максімаву] постаць. ← Іван Шамякін. Багна, праглыні таго, хто будзе зноў кіравацца сюды ваяваць! ← Барыс Сачанка.
  5. пераноснае значэнне; што. размоўнае слова Вельмі хутка прачытаць. На самоце, застаўшыся адзін праводзіць вакацыі ў інтэрнаце, [Я. Колас] меўся праглынуць.. найменей паўсотні кніг. ← Максім Лужанін.
  •••
  Жыўцом праглынуць — тое, што і жыўцом з'есці (гл. з'есці).
  Праглынуць пілюлю — моўчкі перанесці абразу, крыўду.
  Праглынуць язык — замаўчаць, перастаць гаварыць.
  Як (быццам) аршын праглынуў — пра чалавека, які трымаецца ненатуральна прама.