Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

адгавор, -у, мужчынскі род
1. звычайна мн. (адгаворы, -аў). Угаворы, парада не рабіць чаго-н. [Міша:] — Пасылалі б мяне туды [на будоўлю], дык я ні адной хвіліны не раздумваў бы і ніякіх адгавораў не слухаў. ← Тарас Хадкевіч.
2. Словы, з дапамогай якіх адмаўляюцца што-н. сказаць або зрабіць; адгаворка. Успамінаюцца словы: «Было і страшна, было і весела..» Гэта, Арцём, гучала ў цябе.. ну, проста як адгавор. ← Янка Брыль. // Словы для апраўдання. На ўсе прычыны адгаворы.

❌

адгавор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адгавор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адгаво́р мн. адгаво́ры
Родны каго? чаго?	адгаво́ру мн. адгаво́раў
Давальны каму? чаму?	адгаво́ру мн. адгаво́рам
Вінавальны каго? што?	адгаво́р мн. адгаво́ры
Творны кім? чым?	адгаво́рам мн. адгаво́рамі
Месны у кім? у чым?	адгаво́ры мн. адгаво́рах
Клічная форма	— мн. —

— Дарагі Дзед Мароз! Напішу сцісла. Мне трэба грошы і пахудзець на 10 кг.
— Я таксама сцісла. Ідзі працуй і менш аб'ядайся!

Слова адгавор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік адгавор — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

па-беларуску: дзын / дзінь